Kijktips

Zes kijktips die zeker de moeite waard zijn. De documentaires en series gaan over duurzaamheid en kleding. Over de ware prijs van ‘spullen’ en haar herkomst. Maar ook over hergebruik en een nieuwe economie. Veel kijkplezier!

The True Cost (Documentaire)

Aangrijpende documentaire over de kledingindustrie anno nu. Een heftige en onthullende documentaire die de simpele vraag beantwoord: Waar komt onze kleding vandaan? Beschikbaar op netflix, of te koop via iTunesStore.

Link

Het succes van de kringloopwinkel (Serie)

 

 

 

 

Terwijl de ene na de andere winkelketen failliet gaat, maakt één winkelketen een ongekende groei door: de kringloopwinkel. Deze documentaireserie laat zien dat de kringloop niet alleen qua spullen, maar ook qua mensen vol verborgen parels zit. Behalve het commerciële succes van kringloopwinkels, is het vooral het sociale en duurzaamheid succes dat de kringloopwinkel zo bijzonder maakt. (NPO)

Link

De Prijsvechter (Tegenlicht) 

 

 

 

 

In de driedelige documentaireserie ‘De prijsvechter’ onderzoeken Roland Duong en Marijn Frank oorzaak en gevolg van onze goedkooplust. Nooit eerder in de geschiedenis was er zoveel te koop, voor zo weinig geld. De verleiding van de goedkope spulletjes is niet te weerstaan. Prijsvechters als Action, Big Bazar en Flying Tiger doen goede zaken. Een cadeautje voor jezelf of de kinderen. Spulletjes die de boel meer kleur geven of gemak. Maar steeds vaker knaagt er iets bij de kassa. Hoe komen al die spullen eigenlijk zo goedkoop in het schap. En tegen welke prijs? Zijn we van de consumptiemaatschappij in de wegwerpmaatschappij terechtgekomen? (NPO)

Link

De donut-economie (Tegenlicht)

Markten zijn inefficiënt en groei is niet alles zaligmakend: tijd voor een nieuw economisch model.
Hoera, de economie groeit weer! We zijn flink aan het shoppen geslagen na de stijging van onze koopkracht. Maar de CO2-uitstoot en de ongelijkheid stijgen helaas net zo hard. Wat is hier aan te doen? De Britse econoom Kate Raworth gebruikt een krachtig beeld voor een nieuwe circulaire economie: de donut. Onze economische activiteiten zouden niet uit de bocht moeten vliegen, maar groeien binnen grenzen, in een ideale cirkel.

Link

De slag om de klerewereld  (Drieluik)

 

 

 

 

Drieluik over onveilige fabrieken en barre werkomstandigheden die al decennia de textielindustrie kenmerken. Na de Rana Plaza ramp in Bangladesh in april 2013, beloofden grote kledingmerken en -ketens echter beterschap. Roland Duong en Teun van de Keuken onderzoeken hoe het er in textielindustrie nu werkelijk aan toe gaat. Maar alleen een handelaar heeft toegang tot de krochten van de textielketen, dus gaat Teun undercover. Hij belandt in het walhalla van ons wegwerptextiel: Bangladesh. Is het moordende tempo van mode anno nu niet de kern van het probleem?.  (NPO)

Link

Bloed, zweet en luxeproblemen (Serie)

Zes Nederlandse jonge mensen zeggen hun luxeleventje gedag en reizen af naar Afrika en Azië. Daar worden ze voor een hongerloontje aan het werk gezet op het land en in de fabrieken om te beleven hoe de dingen die zij shoppen worden gemaakt. Ze komen oa. terecht in sweatshops in Dhaka de hoofdstad van Bangladesh waar ze kleding moeten naaien. Ook komen ze terecht in een leerlooierij in Ethiopië. (NPO)

Link

Deze blogpost verscheen eerder op nukuhiva.nl
Photo by Wang Xi on Unsplash

Handgemaakt, door echte handen en echte mensen

De verbreking van mijn radio-stilte is daar… Ik ben ondertussen een HBO-diploma, nieuwe job en reis naar India verder en het is hoog tijd om weer wat meer te bloggen. Ik heb zoveel om over te schrijven, dat ik niet precies weet waar te beginnen. Maar nu eerst maar even een artikeltje over iets wat ik me in India opnieuw en meer dan eerst realiseerde: Al onze kleding is met de hand gemaakt en jouw kledingstuk heeft een enorme reis en proces afgelegd om te worden wat het is en om in je kast te belanden.

Afgelopen maand was ik samen met Erik-Jan in India. We bezochten een aantal kledingfabrieken en ook een grote sloppenwijk in Mumbai met kleine workshops. Er werden onder andere koffers in elkaar gezet, sjaals geverfd, leer in een kleurtje gespoten, t-shirts genaaid. Soms vergeten hoe alles wat we dragen en gebruiken hand gemaakt is; met echte handen van echte mensen. Natuurlijk worden er ook machines gebruikt, maar het merendeel is handenwerk. Aan elk kledingstuk hebben (naar schatting) wel meer dan 50 paar handen gezeten. Van het plukken van de katoen op de katoenplantage, het spinnen van het draad, het weven, verven en knippen van de stof, het in elkaar naaien van het kledingstuk, inpakken enzovoort. Je kledingstuk legt een enorm proces en een enorme reis af voordat het in je kast belandt. Des te meer reden om de kledingstukken die je hebt, te koesteren toch?

De foto is genomen in een grote ‘spinning mill’ in de regio van Tirupur, het hart van de Indiase kledingindustrie. In een spinning mill wordt van ruwe katoen (donzige plukken) sterk garen gemaakt. Onze trotse gids laat het eindproduct zien; een grote klos met garen waar de stof van je t-shirt mee wordt geweven.

Schoenen worden ook volledig met de hand gemaakt. Leer wordt gesneden, genaaid, zolen worden geplakt. Onze schoenen worden voornamelijk in India, China, Vietnam en Indonesie gemaakt. De schoenenindustrie staat minder in ‘the picture’ als de kledingindustrie, maar helaas zijn de arbeidsomstandigheden in deze branche weinig beter. Daarover lees je meer in dit artikel.

Tips voor ‘goede’ schoenenmerken: Veja, Matt&Natt, Timberland, Melissa Shoes, Mipacha, Oliberté, Birkenstock. Schoenen zijn ook heel goed tweedehands te vinden op Marktplaats of UnitedWardrobe. 

katoen; biologische versus reguliere katoen

Wil je op een duurzamere manier kleding gaan kopen? Een manier om hiermee te beginnen, is om te proberen alleen nog kleding van biologische katoen te kopen in plaats van reguliere katoen. De voordelen van de bio-katoen zijn namelijk enorm voor de katoenboer, zijn land en de omgeving. 

Katoenteelt

Katoen wordt verbouwd in landen als India, Turkije, Uzbekistan en Amerika (Texas). Voor het verbouwen van reguliere katoen worden veel chemicaliën gebruikt. Veel van deze chemicaliën zijn in Europa verboden omdat ze schadelijk zijn voor mensen.

Lees verder

De Coolcat, C&A, Sissy Boy ea zijn ineens eerlijke merken? HUH?

Hieronder is een artikel te lezen over het textielconvenant wat ik schreef voor Nukuhiva. 

Gisteren kopte de Volkskrant met: Lijst met eerlijke kledingmerkenZestig bedrijven hebben afspraken gemaakt met kabinet en organisaties over productie. Wauw, een lijst met eerlijke kledingmerken, dat zou handig zijn. Helaas is de werkelijkheid niet zoals Volkskrant deed voorkomen. Op de lijst staan geen eerlijke kledingmerken, maar merken die afspraken hebben gemaakt met het kabinet om binnen drie tot vijf jaar de arbeidsomstandigheden in hun keten substantieel te verbeteren. Dat de merken deze afspraken moesten maken, impliceert dat zij op dit moment niet op een eerlijke manier produceren … Vandaag kwam de Volkskrant dan ook met een nieuw, veel kritischer artikel: ‘Mooi afgesproken, maar gaat dit wel werken?’. Hierin werd het volgende antwoord gegeven op de vraag of de bedrijven op de lijst het beter doen dan andere bedrijven:

“Dat lijkt zo, maar dat is voorlopig nog niet het geval. De handtekening van die bedrijven betekent niet meer dan dat zij zich zullen inspannen om duurzamer (mens- en milieuvriendelijker) te gaan werken. Zij moeten aantonen dat er in hun toeleveringsketen geen kinderen worden uitgebuit en geen vakbondsrechten worden geschonden. Maar de eerste toets wordt pas over een jaar afgenomen. Tot die tijd kan, bij wijze van spreken, elke slavendrijver op de lijst prijken” (Volkskrant, 5 juli 2016).

Lees verder

begrippen madness: fair trade

Soms vliegen de begrippen je om de oren. Fair trade wordt als werkwoord gebruikt, als een certificaat, iets is Fairtrade of niet Fairtrade.. Ik snapte er helemaal niets meer van, dus hoog tijd om te onderzoeken hoe het zit met de terminologie rondom fair trade. Even beginnen bij het begin. Fair trade betekent letterlijk vertaald: eerlijke handel. Je kan dus zeggen: Een item komt voort uit fair trade. Maar ‘een product is fair trade’, roept wat implicaties op. Hier gaat het dan meestal om een product wat een Fairtrade keurmerk draagt. Over keurmerken gesproken, is een kledingitem met een Fairtrade keurmerk 100% in orde?

Lees verder

who made my clothes?

Deze week is het Fashion Revolution Week. Het is as zaterdag namelijk 3 jaar geleden dat de textielfabriek Rana Plaza in Bangladesh ineen stortte. Hierbij kwamen meer dan 1100 mensen om het leven en raakten ruim 2000 mensen (zwaar) gewond. Om te voorkomen dat zoiets verschrikkelijks nog een keer gebeurd, wordt deze week wereldwijd aandacht gevraagd aan kledingmerken voor de omstandigheden in textielfabrieken. Onder het motto: ’Who made my clothes?’ Doe je ook mee? Keer je kleding binnenstebuiten; post een foto online en tag het merk van je kleding en vraag ze wie je kleding heeft gemaakt. #whomademyclothes

Lees verder

fair trade kleding duur? hoe zit dat?

Als je net in aanraking komt met duurzame kleding dan kunnen de prijzen best wennen of zelfs schrikken zijn. Vorig jaar was de documentaire ‘De slag om de klerewereld‘ op tv. Naar aanleiding van deze veelbekeken docu, kwamen in de winkel veel nieuwe mensen binnen die op zoek waren naar ‘eerlijke’ kleding. Sommigen deinsden terug van de prijzen die ze zagen. Vaak werden er vragen gesteld als: Waarom is het zo duur? Hoe komt het dat er zo’n gat zit tussen deze prijzen en die van de H&M bijvoorbeeld? Kan dat niet goedkoper..? Ik spreek vaak mensen die gerust 20% tot 30% meer willen betalen voor een kledingstuk als het eerlijk geproduceerd is. Maar 20% bovenop welke prijs? En is dat genoeg? Wat is de standaard? Als ik een jeansmerk als Kuyichi vergelijk met andere jeansmerken zoals Levi en G-star dan vallen de prijzen best mee. Maar als ik een jeans van Kuyichi vergelijk met een 20€ jeans van de H&M, tja, dan redden we het niet met 20% extra.. Kortom, hoe zit het met de prijzen van fair trade kleding?

Lees verder

film: the true cost

Wist je dat de kledingindustrie de op een na meest vervuilende industrie ter wereld is? Alleen de olie-industrie is meer vervuilend. Bizar toch? Als je meer wil weten over de kledingindustrie dan is de film ‘The True Cost’ echt een aanrader. De film laat een breed beeld zien van de kledingindustrie in haar vele gedaantes. Bijvoorbeeld de effecten op het milieu, de mensen die het zware werk doen, de chemicaliën die worden gebruikt, het monopolie op katoenzaden enzovoort. Ook laat het goed zien hoe de kledingindustrie een fast fashion industrie is geworden. Een model of zelfs moraal waarin kleren goedkope wegwerp artikelen zijn geworden en wat daar de gevolgen van zijn.

Na het kijken van de film voelde het alsof mijn hart was gebroken. Wat een onrecht en onwetendheid. Ons koopgedrag heeft een mega-invloed op de levens van velen. I’m so in for a change.

The True Cost is te koop via iTunes en ook beschikbaar op Netflix.